Τα μωρά που γεννιούνται από γυναίκες ηλικίας 40 και άνω μέσω υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν λιγότερες γενετικές ανωμαλίες σε σύγκριση με εκείνα που γεννιούνται από γυναίκες που συλλαμβάνουν με φυσικό τρόπο στην ίδια ηλικία, σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση, ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος γενετικών ανωμαλιών μετά την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή οφείλεται στη συχνή χρήση των υπηρεσιών αυτών από τιςγυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό θα μπορούσε να επισημαίνει την παρουσία περισσότερο ευνοϊκών βιολογικών συνθηκών κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση, ειδικές για εγκυμοσύνη γυναικών μεγαλύτερης ηλικίας – αλλά επί του παρόντος εργάζονται προκειμένου να καθορίσουν την ακριβή αιτία.
Δημοσιεύθηκε στο BJOG: Ένα Διεθνές Περιοδικό Μαιευτικής & Γυναικολογίας (BJOG). Η έρευνα βασίζεται σε δεδομένα όλων των ζωντανών γεννήσεων που καταγράφηκαν στη Νότια Αυστραλία από το 1986 έως το 2002. Αυτά περιλαμβάνουν περισσότερες από 301.000 γεννήσεις φυσικής σύλληψης, καθώς και 2200 γεννήσεις μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης και σχεδόν 1400 από ICSI (ενδοωαριακή έγχυση σπέρματος).
“Υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο που συμβαίνει με τις γυναίκες ηλικίας άνω των 40 ετών που χρησιμοποιούν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή”, λέει ο επικεφαλής συγγραφέας Καθηγητής Michael Davies από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Robinson του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας.
“Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι υπογόνιμες γυναίκες ηλικίας 40 ετών και άνω, οι οποίες χρησιμοποίησαν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, είχαν λιγότερο από το ήμισυ του ποσοστού των εκ γενετής ανωμαλιών των γόνιμων γυναικών της ίδιας ηλικίας, ενώ οι νεότερες γυναίκες φαίνεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο”.