Οι άνδρες που πάσχουν από μη αποφρακτική αζωοσπερμία (ΝΟΑ), που σημαίνει ότι έχουν ανιχνεύσιμα επίπεδα των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους, το οποίο δεν οφείλεται σε απόφραξη στο σύστημα αναπαραγωγής τους, εδώ και καιρό θεωρούνται κακοί υποψήφιοι για εξωσωματική γονιμοποίηση (in vitro γονιμοποίηση). Ωστόσο νέα έρευνα που δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική επιθεώρηση Αναπαραγωγικής Βιολογίας και Ενδοκρινολογίας ανέφερε ότι η ΝΟΑ πάσχοντες θα μπορούσαν να είναι σε θέση να παράγουν εξίσου βιώσιμα έμβρυα με άλλους άνδρες.
Περίπου το ένα τοις εκατό του ανδρικού πληθυσμού και το 10 τοις εκατό των ανδρών που αναζητούν αξιολόγηση γονιμότητας έχουν ανεπάρκεια των όρχεων. Προηγούμενη έρευνα που διεξάγεται από το Βέλγους επιστήμονες ανέφεραν χαμηλότερα ποσοστά εγκυμοσύνης από το κανονικό (περίπου 20 τοις εκατό), όταν χρησιμοποιείται το σπέρμα από ΝΟΑ ασθενείς. Έχει επίσης διατυπωθεί η άποψη ότι το σπέρμα που έχει απομονωθεί από ασθενείς ΝΟΑ, ενώ είναι σε θέση να παράγουν τα έμβρυα, είναι λιγότερο ικανό να οδηγεί σε γεννήσεις με αυξημένο αριθμό ανωμαλιών στα νεογνά (congenitial deffects). Ωστόσο, νέα έρευνα έρχεται σε αντίθεση με αυτό και δίνει την ελπίδα ότι οι άνδρες με ΝΟΑ μπορεί να είναι εξίσου πιθανό να τεκνοποιήσουν.
Η Nina Desai και η ομάδα της στο Cleveland Clinic Foundation ανέλυσαν 156 κύκλους μικρογονιμοποίησης (ενδοωαριακή έγχυση σπερματοζωαρίου) που χρησιμοποιήθηκαν σπερματοζωάρια τα οποία προήλθαν από τους όρχεις 44 ανδρών που πάσχουν από αποφρακτική αζωοσπερμία (ΟΑ) και από 17 άνδρες που διαγνώστηκαν με ΝΟΑ. Για τη μελέτη τους εξέτασαν την εμβρυϊκή ανάπτυξη, την εμφύτευση, την εγκυμοσύνη και τα ποσοστά γεννήσεων. Βρήκαν από όλες τις απόψεις ότι δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.
Η Desai και η ομάδα της ανέλυσε την ικανότητα του σπέρματος να εκκινήσει γονιδιωματική ενεργοποίηση, αυτό είναι όταν το γονιδίωμα του εμβρύου διαιρείται και αρχίζει να οργανώνεται. Οι τρόπος για να μετρηθεί μορφολογικά αυτή η ενεργοποίηση είναι να αξιολογήσουμε το βαθμό της κυτταρικής εγγύτητας, αφού έχει διαπιστωθεί ότι αυτή αυξάνεται από το στάδιο των οκτώ κυττάρικών διαρέσεων. Η ανάλυση αυτή δεν διαπίστωσε διαφορές μεταξύ των ομάδων σπέρματος κάτι που υποδηλώνει ότι η γονιδίωματική ενεργοποίηση είναι ανεξάρτητη της προέλευσης του σπέρματος και τον τύπο της αζωοσπερμίας.
Κωνσταντίνος Οικονόμου και Μοσχοπούλου Μάσια – Κλινικοί Εμβρυολόγοι – ‘Εμβρυογένεσις’